Nil

Umut ile açlık arasındaki bağ
Bu küçücük bedende.

Bir köpeğin ağlamasını ağlar,
Gözyaşı siler.
Kendine yaslanan başı sessizce okşar.
Sen korktuğunda elini tutar,
Korkunu ilaçsız bastırır.

Bir yetişkinde olması gereken hâl.
Ailede aranır.
Dostta aranır.
Bazen bir ömür sürer.
Çoğu zaman bulunmaz.

Bu minik bedende
Özgür bir deniz gibi taşar,
Yetişkinler gibi
Kendini saklamaz.

Çocukluğumdan beri bildiğim bir açlık.
Yıllarca dinmedi.
Şimdi yılda bir, iki kez diner.
Küçücük bir bedene yaslandığında.

İşte o hâl,
Nil.

Her kavuşma
Vivaldi’nin Dört Mevsim’inde bir bahar,
Her ayrılık
Yine aynı eserin kışı.

Vivaldi tercümandır.

Şimdi kışın içindeyiz.